Deze lockdown is disproportioneel

De huidige lockdownmaatregelen wegen niet op tegen de maatschappelijke gevolgen ervan, schrijven Barbara Baarsma, Bas Jacobs, Coen Teulings e.a . Het kabinet moet openheid van zaken geven.

Het kabinet maakt nog altijd niet duidelijk wat zijn coronastrategie is. Sinds de uitbraak van het coronavirus lijkt die te zijn verschoven van het beschermen van kwetsbaren en het voorkomen van overbelasting van de zorg naar het weren van het virus bij alle Nederlanders.

Het kabinet neemt het aantal positief geteste personen steeds meer als richtsnoer voor ingrepen. Dat aantal is nu bijna tien maal hoger dan op het toppunt van de eerste golf, vooral omdat we nu – terecht – veel meer zijn gaan testen. Maar het aantal opnames op de IC- en verpleegafdelingen ligt nu lager dan het niveau van 1 november en is momenteel de helft lager dan op de top van de eerste golf.

Rechtvaardigen deze cijfers de plotselinge ommezwaai in het beleid en de forse ingrepen? In een democratie mag worden verwacht dat het kabinet de informatie met de samenleving deelt waarop het nu, na de ‘intelligente’ en gedeeltelijke lockdowns, ineens ‘coronabeleid met de hamer’ voorstaat. Het kabinet stelt een bijna volledige lockdown in. Dit beleid miskent dat beter coronabeleid mogelijk is door testen van de bevolking en het differentiëren van beleid naar risicogroepen. Testen kunnen op veel grotere schaal worden ingezet om de samenleving en economie te openen zonder onaanvaardbare gezondheidsrisico’s te nemen, bijvoorbeeld door de inzet van sneltesten in universiteiten, horeca, concertzalen en evenementen.

Waarom heeft het kabinet nog geen plannen voor risicogestuurd beleid afgekondigd, zoals we eerder in de oproep van Herstel-NL hebben bepleit? Ouderen en kwetsbaren lopen een veel groter risico op ziekte en sterfte dan de rest van de bevolking. Door hen beter en intensiever te beschermen en de overige groepen juist meer vrijheden te gunnen, kan overbelasting van de zorg worden voorkomen met minder ingrijpende maatregelen.

Het is mogelijk om met gerichte maatregelen de risicogroepen en mensen die ongerust zijn veel beter te beschermen. Bijvoorbeeld door toegang te geven tot coronavrije zones en veilige momenten in winkels (en andere plekken), en kwetsbare mensen te ondersteunen met vouchers voor veilig taxivervoer, vervangende huisvesting, maaltijdenservice of uitkering zodat zij niet naar risicovolle werkplekken hoeven. Uit een Franse studie van vorige maand blijkt dat harde lockdowns geen effect hebben op de bescherming van ouderen en kwetsbaren.

En waarom jongeren en andere minder kwetsbare groepen dan niet meer vrijheid gunnen? Mochten zij worden besmet dan dragen zij bij aan de immuniteitsmuur waarachter de kwetsbaren kunnen schuilen. De sluitingen van het (basis)onderwijs leiden bovendien tot grote leerachterstanden, vooral in kwetsbare groepen , die zich op langere termijn uiten in inkomensverlies en lagere levensverwachting.

Dergelijk risicogestuurd beleid is proportioneel, in de zin dat er een redelijke verhouding is tussen de voor- en nadelen van het beleid voor de gezondheid en samenleving. Het is bovendien ethisch meer verantwoord om mensen met een ongelijk risico op corona ook ongelijk te behandelen. Dat doen we ook bij de volgorde van vaccineren. Daarmee kan de creativiteit en veerkracht in de samenleving veel beter worden benut. Vanuit het Torentje voorschrijven hoe burgers moeten leven is ver verwijderd van onze idealen van een samenleving.

Het kabinet weegt de gezondheidsbelangen van ouderen en kwetsbaren terecht zwaar in zijn beleid. Maar hoe wordt de economische, maatschappelijke en sociale schade gewogen? En de gezondheidsschade die de lockdown zelf veroorzaakt? Mensen zijn niet alleen potentieel coronazorgpatiënt.

Mensen zijn ook werknemer, maar met het lockdownbeleid verliezen vooral de flexibele, laagopgeleide en jongere werknemers hun baan.

Mensen zijn ook ondernemer, die nu hun eigen vermogen zien verdampen en hun levenswerk in rook zien opgaan.

Mensen zijn allemaal ook scholier en student geweest. Het onderwijs wordt lamgelegd. Dat treft opnieuw kinderen met lager opgeleide ouders extra zwaar.

Mensen zijn ook ouders die onder enorme stress komen te staan om thuis te werken en opvang, zorg en onderwijs te organiseren voor hun kinderen.

Mensen zijn ook burgers die nu zien dat het kabinet hun vrijheid om te handelen, te sporten, te recreëren, te musiceren en te reizen sterk inperkt.

Mensen zijn ook maatschappelijk betrokken en willen niet dat de ongelijkheid in de samenleving schrijnende vormen aanneemt omdat de zwakste schouders nu de zwaarste lasten moeten dragen, de grootste problemen ervaren met huiselijk geweld, psychische problemen en eenzaamheid, en vooral de jongere generaties de coronarekening krijgen gepresenteerd.

En voor alle mensen is sociaal contact een eerste levensbehoefte.

Het kabinet moet transparant zijn over het gevoerde beleid. De ingrijpende lockdownmaatregelen zijn afgekondigd zonder duidelijk te maken welke coronastrategie erachter zit, waarom die maatregelen nodig zijn, en waarom grootschalig testen en meer risicogestuurd beleid steeds worden genegeerd. Coronabeleid met de hamer maakt nu meer stuk dan ons lief is.

Barbara Baarsma (hoogleraar toegepaste economie, UvA), Roland Bal (hoogleraar bestuur en beleid van de gezondheidszorg, EUR), Robin Fransman (hoofd financiële sector, De Argumentenfabriek), Ira Helsloot (hoogleraar besturen van veiligheid, RUN), Bas Jacobs (hoogleraar economie en overheidsfinanciën, EUR), Jan Kremer (hoogleraar patiëntgerichte innovatie, RUN), Coen Teulings (universiteitshoogleraar, UU).

 

lockdown

Foto: Chris Whitty (Coventry

Britse Jaap van Dissel: geen lockdowns meer, behandel corona als griep

in Buitenland 2 april 2021

 

Lockdowns zijn waarschijnlijk niet meer nodig nu Groot-Brittannië leert om het coronavirus te behandelen als de griep. Dat heeft professor Chris Whitty, de belangrijkste gezondheidsadviseur van de Britse regering, gezegd tijdens een webinar.

De Britse Jaap van Dissel zei dat er in een zwaar griepjaar tot wel 25.000 mensen sterven zonder dat iemand het doorheeft. Hij voegde toe dat we moeten accepteren dat sommige mensen aan corona zullen sterven, schrijft de Daily Telegraph.

Niemand had iets in de gaten

Professor Whitty zei dat de overheid alleen ‘aan de noodrem zal trekken’ als er een gevaarlijke variant opduikt, waartegen mensen geen immuniteit hebben. “Corona gaat niet weg,” zei hij, toevoegende dat het beleid rationeel moet zijn.

“Elk jaar sterven er tussen de 7000 en 9000 mensen aan griep, vooral ouderen, en om de paar jaar heb je een zwaar griepjaar waarin 20.000 tot 25.000 eraan sterven. Dat gebeurde drie jaar geleden voor het laatst en niemand had iets in de gaten.”

Volwaardig leven

“Het is duidelijk dat we corona op een gegeven moment op dezelfde manier moeten behandelen als de griep,” benadrukte hij. “Maatregelen zoals het sluiten van scholen en universiteiten of een bezoekverbod voor verpleeghuizen zorgen ervoor dat mensen geen ‘volwaardig leven’ kunnen leiden,” aldus Whitty.

Op de vraag van professor Simon Wessely van King’s College London of lockdowns ingesteld zullen worden als het aantal gevallen stijgt, antwoordde hij: “Nee, dat denk ik niet.”

 

Grote Duitse studie: lockdown ‘had geen effect’ op coronapandemie

in Buitenland 4 juni 2021 

 

Een grote Duitse studie laat zien dat lockdowns geen effect hebben gehad op het terugdringen van het aantal coronabesmettingen. Ja, dat lees je goed. Statistici van de Universiteit van München hebben ‘geen direct verband’ gevonden tussen de Duitse lockdown en dalende besmettingscijfers in het land, schrijft de Britse Telegraph.

Op de momenten dat Duitsland lockdowns instelde – in november, december en april – daalden de besmettingscijfers al. Het R-getal, dat aangeeft hoeveel andere mensen een geïnfecteerd persoon gemiddeld besmet, lag al onder de 1 voordat de lockdowns ingingen.

Bij lange na niet de enige studie

Afgelopen jaar bleek al uit een gelekte studie van het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken dat de lockdown mogelijk meer mensen zou doden dan het coronavirus.

 
 

Dit is overigens bij lange na niet de enige studie waaruit blijkt dat lockdowns volkomen nutteloos zijn en niet werken. In januari kwamen onderzoekers van Stanford tot soortgelijke conclusies. In maart noemde Stanford-professor Jay Bhattacharya coronalockdowns met het oog op de volksgezondheid de ‘grootste fout uit de afgelopen 100 jaar’.

Zeven keer meer levensjaren verloren dan gewonnen

Eerder dit jaar concludeerden wetenschappers van Duke, Harvard en Johns Hopkins dat de lockdowns de komende twee decennia kunnen leiden tot een miljoen meer sterfgevallen dan verwacht. Uit ander onderzoek is gebleken dat de lockdowns op zijn minst zeven keer meer levensjaren zullen verwoesten dan sparen.

 

Mutant variaties en het risico van lockdowns

Door Maurice de Hond; 16 maart 2021

Lockdowns zijn bedoeld om ons te beschermen. Toch?

De gedachte is: hoe strikter de lockdown, hoe beter de bescherming. Daar is nog wel wat op aan te merken. Recente onderzoeken laten zien dat strikte lockdowns (met ‘stay-at-home policies’ en ‘business closures’, zoals in Engeland en Californië) geen toegevoegde waarde hebben boven veel minder strikte lockdowns. Maar er is nog een  belangrijke reden om te stoppen met strikte lockdowns. Ze zouden het virus wel eens gevaarlijker kunnen maken. Dat klinkt raar, maar hoe dat werkt is wel te begrijpen. 

Virussen zoals corona en influenza, muteren continu. De meeste mutaties hebben weinig effect, maar sommige mutaties maken een virus meer of minder gevaarlijk. Of een dergelijke mutatie dominant wordt, hangt voor een belangrijk deel af van ons gedrag. Maar op een andere manier dan je zou denken. Strikte lockdowns bevoordelen vermoedelijk juist gevaarlijke mutaties.

Het werkt als volgt. Tot een jaar geleden gingen we gewoon naar ons werk, naar de winkel, etc. als we ons niet helemaal lekker voelden. We bleven alleen thuis als we echt ziek waren. Door ons zo te gedragen zorgden we dat gevaarlijke mutaties sterk in het nadeel waren. De door hen geïnfecteerde mensen werden zieker en bleven thuis, waardoor ze zich minder goed konden verspreiden. Een mutatie die zich minder goed kan verspreiden wordt niet snel dominant.

Er is bij normaal menselijk gedrag dus een zogenaamde (evolutionaire) selectie richting het minder ernstig worden van een virus. Deze voor ons gunstige selectie wordt weggenomen door strikte lockdowns. Bij een strikte lockdown moet iedereen die geïnfecteerd is (positief is getest) – ook als de persoon zich niet ziek voelt – een lange periode in quarantaine. Gevaarlijke mutaties zijn dan niet langer in het nadeel. Zij hebben niet langer een slechtere kans om zich te kunnen verspreiden. Mogelijk krijgen ze zelfs een betere kans, want alleen mensen die heel ziek worden mogen naar een dokter of ziekenhuis. En daar zijn veel mensen die besmet kunnen worden. Het evolutionaire nadeel voor gevaarlijke mutaties wordt door het strikte lockdown-beleid omgebogen tot een evolutionair voordeel. Dat is gevaarlijk. 

Ironisch genoeg kan hetzelfde principe ook gelden voor andere eigenschappen van het virus. Als we meer afstand van elkaar moeten houden, selecteren we op een virus dat beter in staat is die afstand te overbruggen. Als iedereen die positief test in quarantaine moet, selecteren we op mutaties die met tests moeilijker worden gevonden. 

Deze kennis van hoe de evolutie werkt, gecombineerd met recente onderzoeken die laten zien dat strikte lockdowns niet beter beschermen dan minder strikte lockdowns, zou moeten leiden tot snelle aanpassing van het huidige strenge, gevaarlijke beleid. 


De schrijfster Jemma Moran is Hoofd Communicatie van het Health Advisory and Recovery Team (HART), een onafhankelijke groep artsen en academici die pleiten voor een breder debat over het beleid rond Covid-19. 

“Hoe zeker we ook zijn van de uitkomst, goede wetenschap gaat over vragen stellen

Begin 2020 zijn we begonnen met een landelijk epidemiologisch experiment in een poging om het sterftecijfer als gevolg van het nieuwe SARS-CoV-2-virus te verlagen. Het uitgangspunt van het experiment, hoewel het nooit formeel is gedefinieerd, was de effectiviteit te testen van niet-farmaceutische interventies met betrekking tot de besmettingsgraad en het daaropvolgende sterftecijfer van een door de lucht overgedragen respiratoir virus.

Deze hypothese werd als vaststaand beschouwd en met weinig twijfel gepresenteerd. Een aanzienlijke vermindering van de interacties tussen personen binnen een bevolking zal leiden tot een lagere infectiegraad en een lager aantal sterfgevallen ten gevolge van het virus. De wetenschappelijke gemeenschap was zo overtuigd van deze hypothese dat zij deze helemaal niet als hypothese presenteerde. Het experiment werd niet als experiment gedefinieerd. De resultaten werden vervolgens genegeerd.

Het is gemakkelijk te zien waarom. Gezien ons meest elementaire begrip van hoe virussen zich van de ene persoon naar de andere verspreiden, zouden alle maatregelen die de overdracht van virussen onderdrukken onvermijdelijk moeten leiden tot een vermindering van het sterftecijfer. Maar aangezien we deze correlatie nog nooit in de praktijk hebben onderzocht, zijn veronderstellingen op basis van ons “meest elementaire begrip” misschien niet voldoende. Hoe zeker we ook zijn van de uitkomst, goede wetenschap draait om het stellen van vragen. Als de antwoorden in tegenspraak zijn met je veronderstellingen, dan zouden die antwoorden moeten leiden tot een aanpassing van je veronderstellingen.

Na een jaar van het grote experiment beschikken we over een schat aan mondiale gegevens om onze conclusies te onderbouwen. Deze gegevens zijn grotendeels in tegenspraak met de zelfverzekerde hypothese waarmee we aan deze reis zijn begonnen en zijn daarom genegeerd. Wetenschappers en politici hebben zich aan strohalmen vastgeklampt, gegevens gemanipuleerd of het bewijs gewoon genegeerd in een poging de oorspronkelijke hypothese overeind te houden.

Maar het bewijs is duidelijk. Het Verenigd Koninkrijk heeft tijdens de crisis strenge maatregelen getroffen, waarbij de horeca met tussenpozen werd gesloten, mondkapjes verplicht werden gesteld, afstand houden werd afgedwongen en huishoudens werden verboden zich te mengen. Onze vrienden in Zweden hadden een veel minder strikte lockdown, waarbij alleen scholen en hogescholen voor oudere kinderen werden gesloten, mondkapjes nooit verplicht werden gesteld en cafés en restaurants open bleven. Zowel het VK als Zweden hebben bijna een jaar lang met SARS-CoV-2 geleefd, met zeer uiteenlopende resultaten. Volgens de oorspronkelijke hypothese zou Zweden (in verhouding tot zijn bevolking) een veel groter aantal sterfgevallen door het coronavirus moeten hebben dan het VK. De realiteit is dat het sterftecijfer in Zweden aanzienlijk lager ligt.

Deze informatie alleen is niet voldoende om de oorspronkelijke hypothese te weerleggen. We vergelijken immers slechts twee landen, en er spelen nog vele andere variabelen mee, zoals bevolkingsdichtheid, klimaat en demografie. Het louter vergelijken van gegevens van twee landen met twee zeer verschillende benaderingen van de situatie is niet voldoende om een antwoord te geven. Maar het zou voldoende moeten zijn om meer vragen te stellen.

Is er een verband tussen de striktheid van niet-farmaceutische interventies en de mortaliteitslast van SARS-CoV-2? De beste bron van gegevens hiervoor zijn wellicht de VS, waar verschillende staten verschillende maatregelen hebben genomen.

Er kleven wel enkele bezwaren aan deze gegevens. Ten eerste heeft New Jersey, met de meeste “Covid-doden per miljoen”, de hoogste bevolkingsdichtheid van alle staten. Alaska heeft de laagste. Het simpele feit dat de rode lijnen in deze grafiek zich niet aan de rechterkant bevinden, weerlegt niet de effectiviteit van lockdowns. Bovendien is er in deze gegevens geen statistisch verschil tussen het gemiddelde van de lockdowns en het gemiddelde van de niet-lockdowns, dus niemand kan op basis van dit bewijs alleen beweren dat lockdowns leiden tot meer doden door Covid.

South Dakota, met een zeer lage bevolkingsdichtheid, lijkt de verwachte trend niet te volgen. Komt dit door dat er geen lockdown is? Dat zou kunnen. Maar Florida, met een zeer hoge bevolkingsdichtheid (achtste in het land) lijkt veel lager dan het zou moeten zijn, ondanks dat er geen lockdown is. Nebraska en Wyoming staan beide hoger op deze lijst dan ze zouden moeten staan, terwijl Utah iets lager staat. Georgia en South Carolina staan iets lager dan we zouden verwachten, terwijl Iowa en North Dakota aanzienlijk hoger staan. Als we het klimaat als factor invoeren, rekening houdend met de gemiddelde temperaturen, dan zouden we verwachten dat North Dakota ergens bovenaan zou staan, terwijl New Jersey veel lager zou moeten staan. Er zijn veel variabelen in het spel, maar de gegevens zouden voldoende moeten zijn om de effectiviteit van lockdowns in twijfel te trekken – vooral gezien de hoge kosten van dergelijke maatregelen.

De reden waarom we zo terughoudend zijn om te aanvaarden dat lockdowns en andere niet-farmaceutische interventies (NPI’s) weinig tot geen effect hebben op het sterftecijfer als gevolg van het SARS-CoV-2-virus, is dat het moeilijk is om er een verklaring voor te vinden. Maar in plaats van het bewijs te ontkennen bij gebrek aan een verklaring, zou het bewijs ons ertoe moeten aanzetten om wat we weten te heroverwegen en onze kennis op een andere manier toe te passen.

Een mogelijke verklaring voor het gebrek aan de effectiviteit van niet-farmaceutische interventies ligt in ons begrip van de evolutie. We begrijpen allemaal dat de mens in de loop van miljoenen jaren intelligenter is geworden, maar dit is niet met opzet gebeurd. Mensen die geboren werden met grotere hersenen als gevolg van een willekeurige, spontane, genetische mutatie hadden een voordeel ten opzichte van mensen met kleinere hersenen en hadden daardoor meer kans om te overleven en zich voort te planten. De intelligentere “stam” van mensen domineerde en verdrong de concurrentie. Maar een soort evolueert alleen op deze manier als ze onder druk wordt gezet. Zonder deze druk zou er geen strijd om te overleven zijn geweest en zouden de intelligentere “stammen” van de mens geen voordeel hebben gehad. Met andere woorden, als het leven op aarde gemakkelijk was geweest, zouden we nog steeds apen zijn.

In de microscopische wereld komen genetische mutaties vaker voor en gaat de evolutie dus sneller. Daarom zijn artsen terughoudend met het voorschrijven van antibiotica, omdat overmatig gebruik zou kunnen leiden tot de evolutie van resistente superbugs.

Sommige mensen vinden dit idee moeilijk te begrijpen. Waarom en hoe zijn bacteriën in staat te muteren om bedreigingen van hun bestaan te overwinnen? Zij hebben immers geen bewustzijn. Zij begrijpen hun omgeving niet en “besluiten” niet om terug te vechten. Maar in werkelijkheid is het niet de introductie van antibiotica die de mutatie van antibiotica-resistente bacteriën stimuleert. Deze mutaties vinden hoe dan ook plaats, spontaan, willekeurig. Er ontstaan voortdurend nieuwe bacteriële varianten en sommige daarvan zijn toevallig resistent tegen antibiotica. Dit zou ook het geval zijn als er geen antibiotica bestonden.

In een wereld zonder antibiotica hebben de antibiotica-resistente mutaties geen enkel voordeel ten opzichte van andere bacteriële varianten. Ze ontstaan en verdwijnen vervolgens even snel weer. Maar als er wel antibiotica zijn hebben de antibiotica-resistente bacteriën een voordeel, waardoor ze kunnen gedijen, zich vermenigvuldigen, domineren en verdringen. Daarom moeten we heel voorzichtig zijn met antibiotica en nagaan wanneer het gepast en nodig is ze te gebruiken. Antibiotica redden vele levens, maar als ze gedurende lange tijd onverantwoord worden gebruikt, kunnen ze een diersoort uitroeien.

Stel dat we iedereen één keer per maand antibiotica zouden toedienen om mogelijke infecties te voorkomen. Waarschijnlijk zou het sterftecijfer als gevolg van bacteriën, zoals bacteriële longontsteking, sterk dalen, maar alleen op korte termijn. Infectieuze bacteriën zouden zich snel ontwikkelen tot antibiotica-resistente superbacteriën, waardoor onze preventieve interventies overbodig zouden worden en de veiligheid van iedereen op aarde in gevaar zou komen.

Virussen en bacteriën zijn niet zo heel verschillend. Net als bacteriën muteren virussen spontaan en willekeurig, waardoor er duizenden verschillende varianten of mutaties van hetzelfde virus ontstaan. De meeste van deze mutaties maken geen verschil voor de wijze waarop het virus ingrijpt op ons immuunsysteem en bieden geen echt voordeel. Sommige mutaties kunnen echter de aard van het virus zelf veranderen op de volgende belangrijke gebieden:

  • Virulentie: hoe groot de kans is dat het virus ons ernstig ziek maakt, met als gevolg een verhoogd risico op ziekenhuisopname en overlijden;
  • Overdraagbaarheid: hoe gemakkelijk het virus van de ene besmette persoon op de andere wordt overgedragen;
  • Detecteerbaarheid: hoe gemakkelijk het virus met bepaalde testmethoden kan worden opgespoord.

Op dit moment zijn er meer dan 4000 varianten van het SARS-CoV-2-virus bekend. Sommige van deze virussen zullen minder virulent zijn dan het oorspronkelijke virus, andere zullen virulenter zijn. Sommige zullen beter overdraagbaar zijn dan het oorspronkelijke virus, andere zullen minder goed overdraagbaar zijn. Sommige zullen gemakkelijker met PCR-tests kunnen worden opgespoord, andere minder gemakkelijk.

Al deze factoren hebben voor- en nadelen voor de varianten in kwestie, waarbij de mate van voordeel afhankelijk is van de druk van de omgeving. Niet-farmaceutische ingrepen hebben deze druk, voor het eerst, drastisch veranderd.

In elke soort zal een mutatie die leidt tot meer concurrentiekracht of intelligentie waarschijnlijk voordelig zijn en daarom gaan domineren. In een vijandige omgeving wordt het voordeel van deze mutaties groter en neemt het voorkomen van voordelige genetische varianten steeds verder toe. Zo evolueren organismen om bedreigingen het hoofd te bieden.

Een beter overdraagbare variant van een virus heeft een duidelijk voordeel ten opzichte van een minder overdraagbare variant; maar als we het virus onder druk zetten, geven we een nog groter voordeel aan de meer besmettelijke varianten.

“In een wereld waarin we afstand moeten houden geven we een groter voordeel aan de meer overdraagbare varianten van dat virus”

Stel je twee landen voor die met elkaar in oorlog zijn. Het ene heeft raketten met een bereik van 4000 kilometer, terwijl het andere raketten heeft met een bereik van 3500 raketten. Als de landen slechts 3000 raketten van elkaar verwijderd zijn, heeft geen van beide landen een voordeel in de strijd. Ook al heeft de ene set raketten een groter bereik, de kans dat ze hun doel bereiken is niet groter. Pas deze logica nu toe op twee varianten van een virus, waarvan de ene beter overdraagbaar is dan de andere. In een omgeving met regelmatig nauw contact tussen mensen die in menigten samenkomen, heeft de beter overdraagbare variant niet zo’n duidelijk voordeel ten opzichte van de andere varianten en is het minder waarschijnlijk dat hij de minder overdraagbare variant zal verdringen. De minder overdraagbare variant vindt nog steeds zijn doelwit, infecteert die persoon, maakt hem ziek en laat hem (in de overgrote meerderheid van de gevallen) achter met natuurlijke immuniteit, waardoor de meer overdraagbare variant minder doelwitten heeft om uit te kiezen.

In een wereld van afstand houden, thuisblijven, mondkapjes en een verbod op bijeenkomsten onderdrukken we ongetwijfeld het virus. Maar we bevoordelen de meer overdraagbare varianten t.o.v. de minder goed overdraagbare varianten. In feite brengen we onze twee oorlogvoerende landen verder uit elkaar, zodat alleen de lange-afstandsraketten hun doel kunnen vinden. Plotseling is het duidelijker wie van deze landen de oorlog zal winnen. De beter overdraagbare virusvarianten zullen de minder overdraagbare varianten in een versneld tempo overheersen en verdringen. Op deze manier is het mogelijk dat onze inspanningen om het virus te onderdrukken de evolutie van varianten die beter aangepast zijn aan niet-farmaceutische ingrepen (lockdowns) versnellen, net zoals het gebruik van antibiotica de evolutie van antibiotica-resistente bacteriën versnelt.

Op dezelfde manier zullen sommige willekeurige, spontane mutaties van het SARS-CoV-2-virus moeilijker op te sporen zijn met PCR-tests, bijvoorbeeld door verschillen in hun spike-eiwit. Als we vertrouwen op tests en tracering als middel om het virus onder controle te houden, dan zullen de minder detecteerbare varianten een voordeel hebben ten opzichte van de varianten die we wel kunnen identificeren, en zullen ze meer gaan voorkomen.

“Niet-farmaceutische interventies hebben het speelveld in wezen gelijk gemaakt”

Dan nu het belangrijkste aspect – virulentie. Bij normaal menselijk gedrag zijn virulente variaties duidelijk in het nadeel. Dat komt omdat we vóór 2020 alleen thuisbleven als we te ziek waren om uit te gaan. Met een zere keel en een loopneus gingen we toch naar ons werk. We gingen nog steeds naar school. We gingen nog steeds naar sportevenementen, theater, bioscoop, clubs, rockconcerten, feesten, festivals, protesten en religieuze diensten. Dit betekende dat de meer virulente stammen, die meer kans maakten om mensen erg ziek te maken, een natuurlijk nadeel hadden ten opzichte van minder virulente stammen. Daarom evolueren virussen gewoonlijk in de loop van de tijd richting minder dodelijk. De minder virulente varianten hebben de neiging te domineren omdat we ze meer verspreiden, waardoor meer mensen besmet raken en een natuurlijke immuniteit krijgen voordat die mensen in contact komen met een zeldzamere, virulentere variant.

Niet-farmaceutische interventies hebben het speelveld in wezen gelijk gemaakt. Als iedereen thuis blijft, hoe hij zich ook voelt, verliezen de minder virulente varianten hun voordeel. Bovendien zou men kunnen stellen dat we het speelveld helemaal niet gelijktrekken, maar de weegschaal eerder doen doorslaan ten gunste van de meer virulente varianten. Immers, terwijl degenen met milde symptomen thuis blijven, worden degenen met ernstige symptomen gedwongen hun huis te verlaten en zich te begeven in een overvolle omgeving vol kwetsbare mensen. Het ziekenhuis.

Er is al enig bewijs opgedoken dat deze theorie ondersteunt. De Kent-variant is beter overdraagbaar en dodelijker, terwijl de Zuid-Afrika-variant mensen vermoedelijk eerder ernstig ziek maakt. Is het toeval dat deze varianten opdoken in landen waar tijdens de pandemie zeer strenge maatregelen van kracht waren? Is het toeval dat de Kent-variant domineerde na een periode van regionale en nationale lockdowns in het VK? Als lockdowns de sleutel zijn tot het stoppen van deze gevaarlijke mutaties, waar is dan de Zweedse variant? Waar is de Indiase variant?

De recente VS-variant is als “de duivel” bestempeld, omdat hij besmettelijker zou zijn en mensen eerder ernstig ziek zou maken. Maar is deze variant opgedoken in Florida of South Dakota, waar de maatregelen soepeler zijn? Nee. Hij is in Californië opgedoken na een lange periode waarin mensen thuis moesten blijven en zaken gesloten werden.

“Als we voor God blijven spelen en het bewijs en de gegevens negeren, krijgen we daar misschien spijt van.”

Kunnen deze subtiele evolutionaire mechanismen het antwoord zijn op het mysterie van lockdowns? Terwijl we de verspreiding van het virus tegengaan, moedigen we het tegelijkertijd aan virulenter en beter overdraagbaar te worden, waardoor elk positief effect op de totale sterfte teniet wordt gedaan en het rendement van onze interventies afneemt? Ondertussen vernietigen deze interventies onze middelen van bestaan, vernietigen zij onze cultuur, bedreigen zij onze democratie en brengen zij, zoals de regering zelf toegeeft, duizenden levens in gevaar.

Er zijn nog veel onopgeloste mysteries in de virologie. Dit wereldwijde experiment werpt licht op sommige van die mysteries en wij hebben een collectieve verantwoordelijkheid om acht te slaan op het bewijsmateriaal.

We kunnen niet toestaan dat niet-farmaceutische interventies het “nieuwe normaal” worden. Dit kan het equivalent zijn van een wijdverspreide preventieve toediening van antibiotica aan gezonde personen. Er zijn aanwijzingen dat onze oude manier van leven ons veilig hield, de gezondheidszorg beschermde en levens redde, terwijl onze nieuwe manier van leven een nieuw tijdperk dreigt in te luiden van dodelijke virusmutaties die we mogelijk niet meer kunnen beheersen of behandelen. Zoals op vele gebieden van de wetenschap trachten wij de dood te bedriegen door de natuur te manipuleren (in dit geval onze eigen natuur) en de natuur zal uiteindelijk terugslaan. Als we voor God blijven spelen en het bewijs en de gegevens negeren, zullen we daar misschien spijt van krijgen.

 

 

 

New England Journal of Medicine: Lockdowns, social distancing, testen en mondkapjes zijn zinloos

 Posted on 17/11/2020    

—————————————————————————————————————————————-

Strenge maatregelen werken zelfs averechts – Een virus trekt zich niets aan van lockdowns, quarantaine, social distancing en mondkapjes

—————————————————————————————————————————————–

Het als gezaghebbend beschouwde New England Journal of Medicine heeft een diepgaande studie gepubliceerd naar het nut van (gehele of gedeeltelijke) lockdowns, die sinds maart gigantische maatschappelijke en economische schade aanrichten. Conclusie: extreme quarantaine, veel testen en onmiddellijke isolatie van veronderstelde besmette personen hebben geen enkel effect op de verspreiding van een virus. Politiek en media hameren er steeds op dat we ‘naar de wetenschap’ moeten luisteren. Alleen zelf doen ze dat niet, want anders zouden alle maatregelen onmiddellijk worden opgeheven.

The Lancet publiceerde in juli de tot nu toe grootste wereldwijde studie naar de lockdowns in verschillende landen. Conclusie: er is geen enkel verband tussen de dwangmaatregelen en het aantal doden per miljoen inwoners. Desondanks beweren vooral de Westerse overheden nog steeds dat we binnenkort nog strengere maatregelen moeten nemen, en mogelijk weken- of zelfs maandenlang in een totale lockdown moeten – een experiment dat in de hele wereldgeschiedenis nog nooit eerder werd uitgevoerd, omdat er, zoals nu ook weer blijkt, geen greintje bewijs voor is dat het ook maar enigszins werkt.

Virus trekt zich niets aan van quarantaine en mondkapjes

De Icahn School of Medicine (Mount Sinai) verrichtte samen met het Naval Medical Research Center een serie testen met lockdowns, corona testen en quarantaine. 1848 jonge marines deden vrijwillig mee met een grootschalig experiment, waarbij ze zowel buiten als binnen permanent dubbellaagse mondkapjes moesten dragen, minstens 2 meter social distancing moesten houden, niet van de campus af mochten, vaak hun handen moesten wassen, en geen persoonlijke elektronische apparaten en andere items mochten gebruiken, die zouden kunnen bijdragen aan (overigens nooit aangetoonde) besmetting via oppervlakten.

Alle rekruten moesten dagelijks hun kamers schoonmaken, toiletten na ieder bezoek reinigen met bleekdoekjes, en geprepareerde maaltijden eten in een eetzaal die na iedere maaltijd met bleek werd gereinigd. Verder waren er speciale in- en uitgangen aangewezen om het contact zoveel mogelijk te beperken. Ook werden de rekruten dagelijks getemperatuurd en gecheckt op Covid symptomen. Als die werden geconstateerd, volgde onmiddellijk een snelle PCR test en verplichte afzondering. Dezelfde regels golden voor de instructeurs en opzichters.

Wat waren de resultaten? Het virus bleef zich gewoon verspreiden, alhoewel 90% van degenen die positief werden getest, vals-positief bleken te zijn (net als overal onder de gewone bevolking het geval is). Ondanks de extreem strenge maatregelen raakte 2% toch besmet, ook al bleven die allemaal asymptomatisch, op één na.

Resultaat: Strenge maatregelen werken zelfs averechts

Als de resultaten worden vergeleken met de controle groep die niet werd getest en niet in quarantaine werd geplaatst na een ‘positieve’ test, blijkt dat de deelnemers aan deze controlegroep zelfs ietsje MINDER snel het virus opliepen, dan degenen die aan de strengst mogelijke regels werden onderworpen. Oftewel: strenge lockdowns, strenge handhaving van mondkapjes en social distancing, en zoveel mogelijk mensen testen, blijkt averechts te werken, en helemaal NIETS te doen tegen de verspreiding van een virus.

Deze studie is van groot belang vanwege de sociale controlestructuur, en het feit dat er een homogene groep werd getest waar alles van bekend was, en die onder streng toezicht stond, en zich als echte militairen gedisciplineerd aan alle regels hielden.

Maar zelfs dan blijkt – wat uit tal van eerdere studies naar voren is gekomen – dat de maatregelen zoals die in lichtere mate ook in Nederland gelden alleen maar schade en verwoestingen aanrichten, en geen enkel meetbaar positief effect op de volksgezondheid hebben.

Studies weerleggen alles wat Den Haag en Hilversum ons wijsmaken

De lockdowners, de paniekzaaiers, blijven ons maar inprenten dat we ‘naar de wetenschap’ moeten luisteren. Politici in Den Haag, en media in Hilversum, geef dan eindelijk eens zelf het goed voorbeeld door daarmee te beginnen, en te erkennen dat deze gerenommeerde studies wel degelijk zijn verricht, en alles weerleggen wat jullie ons al maanden proberen wijs te maken, namelijk dat dit een levensgevaarlijk killer virus is dat alleen te stoppen is door onze economie en samenleving voor een groot deel plat te leggen en te vernietigen.

Lockdowns zijn géén wetenschap, en zijn dat ook nooit geweest. Ze zijn een socio-politiek top-down experiment in het onder totale controle en gehoorzaamheid proberen te brengen van miljarden mensen, waarbij er immense schade aan hun levens en gezondheid werd, wordt en nog zal worden aangericht. Om over het permanente verlies van al onze vrijheden nog maar niet te spreken.

Xander


(1) The American Institute for Economic Research via Zero Hedge

 

 

 

For the Greater Good? The Devastating Ripple Effects of the Lockdown Measures

Download This Paper 

Open PDF in Browser

Add Paper to My Library

31 Pages Posted: 1 Jun 2020 Last revised: 11 Sep 2020

Michaéla Schippers

Erasmus University Rotterdam (EUR) - Department of Technology and Operations Management

Date Written: May 28, 2020

Abstract

As the crisis around Covid-19 evolves, it becomes clear that there are numerous negative side- effects of the lockdown strategies implemented by many countries. Currently, more evidence becomes available that the lockdowns may have more negative effects than positive effects. For instance, many measures taken in a lockdown aimed at protecting human life may compromise the immune system, and purpose in life, especially of vulnerable groups. This leads to the paradoxical situation of compromising the immune system and physical and mental health of many people, including the ones we aim to protect. Also, it is expected that hundreds of millions of people will die from hunger and postponed medical treatments. Other side effects include financial insecurity of billions of people, physical and mental health problems, and increased inequalities. The economic and health repercussions of the crisis will be falling disproportionately on young workers, low-income families and women, and thus exacerbate existing inequalities. As the virus outbreak and media coverage spread fear and anxiety, superstition, cognitive dissonance reduction and conspiracy theories are ways to find meaning and reduce anxiety. These behavioral aspects may play a role in the continuance of lockdown decisions. Based on theories regarding agnotology (i.e. the ways ignorance or doubt about certain topics is created by means of withholding or presenting information in a certain way), social influence, superstition and stress and coping, I seek to explain the social and behavioral aspects of human behavior in times of crises. Both the Covid-19 crisis itself as well as the resulting economic and (mental) health crisis are global problems that may require global solutions. I present a model of drivers and outcomes of lockdown behaviors and offer suggestions and a tool to counteract the negative psychological effects by means of online life crafting therapeutic writing interventions.

 

Keywords: COVID-19 crisis, coping, agnotology, disrupted supply chains, conspiracy theories, social influence, increased inequalities, life crafting

Suggested Citation:

Schippers, Michaela, For the Greater Good? The Devastating Ripple Effects of the Lockdown Measures (May 28, 2020). Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=3612622 or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3612622

 

 

Ebru Umar in Powned (17-04-2020)

Voor een einzelgänger-columnist zijn dit de beste tijden. Ever. Sociale contacten zijn verminderd tot een minimum, zo’n beetje álles waar een tijdsdruk op zit is verboden (sportschool, restaurants, bioscopen) en eindelijk doet iedereen ‘normaal’: thuiszitten. Geen prikkels, behalve controleerbare. Ja, in een ander leven zou ik op het autistisch spectrum gediagnosticeerd worden. En dus moet je eigenlijk ook helemaal niet zeggen dat de Coronatijden de beste ever zijn. Moeten er disclaimers zijn. Beste tijden op persoonlijk niveau hé? Economisch zijn het de meest rampzalige ever.

En toch is dat precies wat de massa lijkt te doen. Ontkennen dat economische lockdown rampzalig is, moreel superieur beweren dat persoonlijke lockdown noodzakelijk is. En dat de persconferentie waarin de MinPres aankondigde dat de anderhalvemeterafstandmaatschappij het Nieuwe Normaal is, inderdaad het nieuwe normaal is.

Newsflash: oranje is niet het nieuwe zwart, veertig is niet het nieuwe dertig (laat staan dat vijftig het nieuwe veertig is) en de anderhalvemetermaatschappij is niet het Nieuwe Normaal. Het is misschien een tijdelijke werkelijkheid ten behoeve van een groter doel, maar een politicus die beweert dat het leven zoals we hadden, nooit meer terug zal keren, dient uitgejoeld te worden in plaats van omarmd. Het Nieuwe Normaal dat ons wordt voorgeschoteld, is de volgende:

  1. Thuiswerken wordt het Nieuwe Normaal. Prima voor een einzelgänger, maar als dit het Nieuwe Normaal voor gezinnen wordt, zullen er A. minder gezinnen gevormd worden, B. minder kinderen geboren worden, C. meer huiselijke geweldsdelicten plaatsvinden.
  2. Sociale contacten bestaan niet op anderhalve meter. Je kunt contacten online en telefonisch in stand houden, maar meer ook niet. Tenzij je juist voor ogen hebt dat mensen niet meer bij elkaar komen. Op anderhalve meter naar je ouders, familie, vrienden – dat is geen Nieuw Normaal, dat is mishandeling van mensen.
  3. Kinderen gaan niet meer naar school – doe ff normaal, die kids houden nu al geen anderhalve meter afstand omdat de ouders is doen geloven dat kinderen niet vatbaar zijn. Het is niet mogelijk – met de beste wil van de wereld niet – om zesjarigen op anderhalve meter afstand te laten voetballen, playmobil’en, tikkertje laten spelen, laat staan te onderwijzen. Scholen zijn te klein en het lerarentekort is te groot om dubbele shifts te draaien – zoals in derdewereldlanden als Turkije gebeurt. Dat is geen Nieuw Normaal, het is misleiding. 
  4. Als je thuis werkt, blijken kantoorpanden en winkels overbodig. Na ons de zondvloed, wat kan ons het schelen dat die panden leegstaan? Er werd sowieso te veel gekocht, die pandjesbazen hadden sowieso te veel geld, zal ze goed doen, die nederigheid! Newsflash: in die panden werken mensen, verkopers, receptionisten, er komen leveranciers langs en er vinden afspraken plaats. Een aantal functies kan best vanuit huis – alles wat achter een computer zit. Maar die anderen? Die worden werkloos. De hele keten, van logistiek tot bloemist, wordt werkloos. Prima Nieuw Normaal? Ik dacht het niet. 
  5. In de anderhalvemetermaatschappij, het Nieuwe Normaal, kun je niet meer uit eten, naar de bioscoop, het theater en naar evenementen. Eencelligen beweren dat restaurants best minder tafels kunnen neerzetten. O zalige hersenlozen! Denk je dat horeca-uitbaters minder huur gaan betalen omdat er minder tafeltjes zijn? Denk je dat hun personeel goedkoper wordt omdat er minder gasten komen? Denk je dat de inkoop goedkoper is? Nee. Omzetten kelderen, winsten verdampen, mensen raken werkeloos. In je Nieuwe Normaal, met je anderhalvemetermaatschappij. En dan heb ik het nog niet eens over theaters, acteurs en personeel. In het Nieuwe Normaal ontbreekt cultuur. Gefeliciteerd!
  6. Als opeens iedereen werkloos is – ja jij ook, en ik ook – kijkt iedereen naar de overheid: hoe heeft dit kunnen gebeuren? Geef geld! NU! Geld dat er dan niet meer is. Het is er gewoon niet omdat er niet gewerkt wordt – snap je dat? Het is echt logisch. Hoe kunnen we het in hemelsnaam laten gebeuren dat iedereen erin trapt dat het Nieuwe Normaal nodig is om een natuurlijk gegeven te vermijden: de dood. Ja, nú is de overheid nog “gul” (gul?! Laat me niet lachen, lees ondernemer Won Jip op Quotenet als je mij niet gelooft), maar straks, als het geld op is, het spaargeld verdampt, de sieraden en het tafelzilver verkocht, zal de overheid zeggen dat we er met z’n allen de schouders onder moeten zetten. Hoe zei Rutte het? “We keken in de mist en varen op zicht”? Nou, dan krijg je dit Nieuwe Normaal. Op zich bewonderenswaardig hoe hij het weet te brengen, zo overtuigend dat iedereen denkt dat hij iets goeds brengt. Vrees de politici, vooral als zij geschenken brengen.

Moeten we dan iedereen maar dood laten gaan? Laat ik het omdraaien: is er IEMAND (op Putin, Erdogan, Chineze en Afrikaanse leiders en Assad na) die het eeuwige leven heeft? Zelfs Castro is uiteindelijk overleden.

De anderhalvemetermaatschappij wordt ons verkocht als vereiste omdat de IC’s anders overvol raken. Als de IC’s overvol raken, is dat dan niet hét bewijs dat de overheid gefaald heeft de afgelopen jaren? Dat bezuinigingen op de gezondheidssector, met een bevolkingsgroep die alleen maar meer vergrijst en langer leeft, wáánzin is? Waarom heeft nog niemand gewezen op verzekeraars, die levens in geld uitdrukken en die de capaciteit in ziekenhuizen zoals die is, financierden? In plaats van veel meer? Onze artsen en verpleegkundigen zijn helden, die voor een fooi werken, vroeger, nu en in het Nieuwe Normaal al helemaal. Met beperkte middelen zorgen ze voor de zieken, met een aanmatigend toontje van de overheid dat het niet om geld gaat. Bij CEO’s en politici hoor je dat nooit, dan heet het opeens marktwerking, maar bij artsen heet het een roeping. Een roeping waarvan de praktijk is uitgehold en nu, om het falen van de politiek te maskeren op een cruciaal onderdeel van de samenleving, wordt de anderhalvemetermaatschappij gepresenteerd als het Nieuwe Normaal.

We volgen als lemmingen. Laten ouderen verpieteren en doodgaan in verzorgingstehuizen waar verpleging zonder bescherming moet werken – als ze al werken. We blijven op afstand van onze ouders die nog vitaal genoeg zijn om thuis te wonen. Alsof ze dan niet aan eenzaamheid ten onder gaan.

Kan iemand mij, de einzelgänger, in hemelsnaam uitleggen waarom jullie de anderhalvemetermaatschappij die het Nieuwe Normaal heet te zijn, zo énorm omarmen? Terwijl het niets anders is dan een ander woord voor grootse armoe en huftermaatschappij, waarin ouderen in de steek worden gelaten om te verpieteren of alleen te sterven? Waarin zorgmedewerkers tegen de klippen opwerken? En hoe kan het dat ik, terwijl deze prikkelarme maatschappij álles is waar ik naar verlangde in dit leven, het uitschreeuw van woede, omdat het onmenselijk is hoe we met ons zorgpersoneel, onze zieken, zwakkeren en ouderen omgaan? In dit Nieuwe Normaal, de anderhalvemetermaatschappij?

 

Economen stelden een maand geleden al de vraag of een Lockdown wel gerechtvaardigd was.

Zij combineerden de gegevens van RIVM, CBS, Stichting NICE en Sanquin. En geven een update van de cijfers op 4 mei 2020.

‘We kunnen nu gaan rekenen aan Corona’
Lees verder: https://esb.nu/blog/20059695/we-kunnen-nu-gaan-rekenen-aan-corona

Dit is nog om te lachen

Ik hoorde ooit de volgende mop. Het speelde 100 jaar geleden op het platteland.

Een arme landarbeider kwam bij een wijze man. Hij klaagde over zijn lot. Hij woonde met zijn vrouw en zes kinderen in een plaggenhut. En hield wat dieren. Het leven in het hutje was zwaar. “Wat kan ik doen om het leven voor mijn gezin dragelijker te maken,” vroeg hij. Het antwoord was: “haal je kippen in je hut, dan zal het beter gaan”. 

Een paar dagen later kwam de landarbeider weer bij de wijze man. Hij gaf aan dat het alleen maar erger was geworden. “Wat moet ik doen?” vroeg hij. Het antwoord van de wijze man was: “Je heb toch een ezel. Haal die ook naar binnen”. 

Weer een paar dagen kwam de landarbeider opnieuw bij de wijze man. Het was nog erger geworden, zei hij ten einde raad. “Wat moet ik doen?”. Het antwoord was: “Die drie geiten van je moeten ook naar binnen”.

Enkele dagen later kwam de landarbeider volledig kapot bij de wijze man. “Ik begrijp er niets van. U bent toch een wijze man, maar met elk advies wordt mijn leven zwaarder en moeilijker in plaats van beter. Help me alstublieft!”

Toen zei de wijze man: “Doe alle dieren maar weer naar buiten, dan merken jij en je gezin direct hoe fijn het leven  is!”.

 

De hedendaagse versie van de mop

De ontwikkelingen in Nederland lijken sprekend op deze mop. De wijze man is nu Van Dissel. En het gaat niet om allerlei dieren, maar om de Britse variant:

De ontwikkeling van de Britse variant

Dit was de grafiek die Van Dissel op 31 januari aan het kabinet toonde over de ontwikkeling van de Britse variant. De zwarte bolletjes zouden, volgens het RIVM de echte waarnemingen zijn vanuit Kiemsurveillance in Nederland, de rode exponentiele lijn was de verwachting.

En dus zei het RIVM bij het persbericht op 2 februari:

Premier Rutte ging daarop door en zei op 2 februari tijdens zijn persconferentie over verlenging van de maatregelen:

Ook Prof. Kuipers liet al op 19 januari deze grafiek zien bij OP1 om te illustreren wat deze opkomst van de Britse variant zou betekenen voor de druk op de zorg. Dit zou ertoe leiden dat in maart de druk op de zorg groter zou worden dan in maart/april 2020. Meer dan 1700 IC bedden zouden er nodig zijn voor Covid-19 dankzij de Britse variant. De grafiek ging stijl de lucht in.

Kort na dit optreden bij Op1 werden er, ondanks de daling van de cijfers in Nederland, geen versoepelingen aangekondigd, maar juist verzwaringen. De avondklok werd voor 2 weken ingevoerd. Later voor 1 maand verlengd, en binnenkort voor nog eens 3 weken.

En nu de pointe van de mop. De uitspraak van Van Dissel op 20 februari:

Website NOS 20-2-2021:

Wat mogen we nu blij zijn! De rampen, die ons bespaard zijn gebleven, door de adviezen van deze wijze man!

 

De mop ontkracht

Maar als je niet alleen luistert naar het model van het RIVM en degenen die daarover ons inlichten, maar probeert vanuit data de werkelijkheid in beeld te krijgen, dan blijft er niet veel over om dankbaar voor te zijn. Dan zitten we met z’n allen nog steeds gevangen in de plaggenhut, die lockdown heet.

Want wat kwam naar boven, verborgen in een OMT advies op 15 februari, hetgeen aan mij al verteld was door een klokkenluider en ik hier rapporteerde? Iets wat noch in de weekoverzichten van het RIVM was vermeld, noch in hun persberichten.

Deze 23,3% van week 4 was 1% lager dan van week 3! “enigszins stabiliseren” is dan wel een heel bijzonder woordgebruik.

De Volkskrant plaatste zaterdag deze grafiek van de cijfers uit Kiemsurveillance gekomen waren.

 

Als de groei van de Britse variant veel langzamer gaat dan gemodelleerd, dan betekent het ook dat het de Britse mutant veel minder besmettelijk is dan de 50% waarmee aanvankelijk is gemodelleerd en de 40% die men vervolgens aannam! En besef daarbij dat dan de reproductiefactoren die men onlangs over 22 en 29 januari vermeldde over de Britse variant, direct afkomstig waren vanuit de aannames van het model en niet vanuit de ontwikkelingen in de praktijk. Eigenlijk gewoon uit de duim van de modelleurs van het RIVM.

Maar omdat dit cijfer niet paste bij het beeld dat het RIVM en de premier een paar weken geleden had gegeven, werd het verdonkeremaand en vergoelijkt. 

En wordt via de modelmatige berekening van de reproductiecijfers van de Britse variant het beeld hoog gehouden dat men vanaf aanvang presenteerde. Reproductiecijfers die dus niet gebaseerd waren op de werkelijkheid, maar gebaseerd op het model. 

In België lijkt de ontwikkeling van die Britse variant ongeveer te verlopen zoals in Nederland. Maar de Belgische Van Dissel (Van Gught) is ten aanzien van die ontwikkelingen wel reëel. Dit zei hij hierover op de persconferentie op 19 februari over de Britse variant in België: “Uit voorlopige schattingen tot en met 23 januari bedraagt dit zo’n 10 tot 20% van alle besmettingen. Er zit echter een grote onzekerheid op deze cijfers, aangezien men bij voorkeur stalen gaat karakateriseren bij uitbraken waarvan men vermoed dat de Britse variant aan de basis ligt.”

Dat is een waarheidsgetrouwe wijze van presenteren van de informatie die je hebt (en exact zoals de klokkenluider me vertelde over de gang van zaken achter de schermen).  Maar zo werkt dat niet in Nederland bij het RIVM. Want die blijft (hooguit met lichte onmerkbare aanpassingen) bij het oorspronkelijke verhaal, dat eigenlijk alleen maar gebaseerd was op hun eigen model.

Want kijk eens als klap op de vuurpijl naar deze opvallende grafiek: het verloop van de nieuwe ziekenhuisopnames in Nederland en België.

De patronen in de twee landen lijken zeer veel op elkaar. Toch zijn in België vanaf 1 december de scholen, winkels, musea en zwembaden wel open en in Nederland vanaf half december niet. De avondklok begint in Vlaanderen om middernacht en in Wallonië om 22 uur. Die avondklok werd in Nederland op 23 januari ingevoerd, maar dan wel beginnend om 21 uur.  Sinds 1 week zijn de kappers in België weer open. 

Dat zou toch allemaal niet kunnen volgens het Nederlandse RIVM-model?! Want als we niet alles gedaan hadden zoals het RIVM ons via hun model had geadviseerd, dan zouden de cijfers stijl omhoog zijn gegaan in Nederland.

We zitten nog steeds in dezelfde situatie met allerlei beknottingen en beperkingen als in het najaar, met een gigantische nevenschade voor economie en samenleving. Maar we kunnen nu heel blij mee zijn, want er is veel erger voorkomen!

Het is echter dezelfde truc die de wijze man toepaste bij de arme landarbeider.

We  mogen al blij zijn (als man althans) dat het volgende nog niet in Nederland is gebeurd:

  • Het RIVM stelt dat onderzoek uitwijst dat als ook mannen zittend gaan plassen, de verspreiding van het virus met 9% wordt teruggebracht.
  • De regering gebruikt de spoedwet om het zittend plassen voor mannen te verplichten.
  • De besmettingscijfers blijven vervolgens stabiel.
  • Op basis van het model stelt het RIVM vast, dat als mannen niet zittend waren gaan plassen, dat dan de reproductiefactor 9% hoger zou zijn geweest.
  • Bij een interview met de NOS zegt het RIVM dat de maatregel werkt.
  • De regering verlengt de maatregel.

Covid-19 richt nog veel meer schade aan dan we tot nu toe dachten. Ook bij mensen, die niet geïnfecteerd zijn, schakelt Covid-19 het logisch denkvermogen uit en schept een bewustzijnsvernauwing, waardoor men niet beseft welke grote schade de maatregelen op korte en lange termijn aanrichten.

Ja, de mop van de landarbeider en de wijze man is in de hedendaagse context een mop om te janken.

 

Lockdown, gebaseerd op verborgen modellen en de foute tests: Willem Engel en Ramon Bril

Het begint duidelijk te worden, bij de keuze om ons te wapenen met een lockdown stinkt iets. Willem heeft in een week een team opgezet om zelf op onderzoek te gaan. Helaas moeten burgers het lef gaat tonen om de overheid en haar instanties te controleren. Mensen die bang zijn hun baan te verliezen doen dat wellicht liever niet, maar het zal toch moeten. De situatie is te schandelijk, deze lockdown gaat heel veel levens kosten en beschadigd onze maatschappij.
https://www.cafeweltschmerz.nl/lockdown-gebaseerd-op-verborgen-modellen-en-de-foute-tests-willem-engel-en-ramon-bril/

 

Trouw: Mag ik schrijven dat strenge lockdowns niet helpen?

16 april 2020, Column Sylvain Ephimenco

De analyse gisteren in Trouw onder de kop ‘Nogmaals: het is geen gewone griep’ heeft me getroffen en aan het denken gezet. Zeker vanwege het dwingende karakter van deze kop, die geen twijfel lijkt te kennen. En ik moet met enige schaamte bekennen dat ik vanaf de eerste weken van deze pandemie wel ben gaan twijfelen.

In het bijzonder over de cijfers en de methodiek om het virus te bestrijden: was de remedie (straks de ergste economische crisis sinds 1929, volgens het IMF), niet erger dan de kwaal (met minder sterfgevallen dan voorspeld)? Als ik het goed heb begrepen, wordt te pas en te onpas een vergelijking gemaakt tussen Covid-19 en een griep. Dit ondermijnt de saamhorigheid en werkt polariserend ‘in tijden van schouder aan schouder’. Dat wil niemand, en ook ik niet, maar vormen twijfel en kritische zin soms geen elementaire waarden in de journalistiek?
lees verder: https://www.trouw.nl/opinie/mag-ik-schrijven-dat-strenge-lockdowns-niet-helpen~b3e9fa64/

 

Parool: Epidemioloog: ‘Wat heb je aan testen als het virus toch al is verspreid?’

Is Zweden levensgevaarlijk bezig of is de rest van Europa een proeftuin voor ongefundeerde daadkracht? Epidemioloog Johan Giesecke verklaart de Zweedse koers.

‘Voor de wijze waarop het virus nu huishoudt, maakt het denk ik weinig verschil wat je doet. Maar economisch gezien zal Zweden er straks beter voor staan dan veel andere landen.” Johan Giesecke 

https://www.parool.nl/nederland/epidemioloog-wat-heb-je-aan-testen-als-het-virus-toch-al-is-verspreid~b680ec0d/?utm_source=link&utm_medium=app&utm_campaign=shared%20content&utm_content=free

 

NRC: Ontsnapte het virus uit een Chinees lab, wil de regering-Trump weten

Geopolitiek In de VS wordt steeds nadrukkelijker de vraag gesteld of het coronavirus oversprong naar de mens op een markt in Wuhan of in een laboratorium aldaar. Diplomaten waren twee jaar geleden al bezorgd over het lab.

Het prestigieuze biomedisch laboratorium in Wuhan verwierf in 2015, als eerste lab in China, de hoogste veiligheidsgraad BSL4.Foto Shepherd Hou/EPA 

Zijn zeker twee miljoen mensen wereldwijd besmet geraakt met een nieuw virus, nadat dit op een slecht gecontroleerde exotische dierenmarkt in Wuhan kon overspringen van dier op mens? Die meest gangbare lezing over het ontstaan van de pandemie was vanuit pr-oogpunt al rampzalig voor de Chinese autoriteiten. Vanuit de zwaar getroffen Verenigde Staten wordt nu aandacht gevestigd op een voor Beijing nog veel schadelijkere theorie: de suggestie dat SARS-CoV-2 ontsnapt kan zijn uit een biomedisch laboratorium in Wuhan.

Lees verder: https://www.nrc.nl/nieuws/2020/04/16/ontsnapte-het-virus-uit-een-chinees-lab-wil-de-regering-trump-weten-a3997000

ook NOS bericht erover: https://nos.nl/artikel/2330667-vs-onderzoekt-eventuele-rol-van-instituut-in-wuhan-bij-corona-uitbraak.html?fbclid=IwAR3v-5g93QvXsVwnj-0mLMOmE8p6iabpnu6mNR27DOrbsMt1WodIKGMjsvQ

 

Zelfs WHO is geen voorstander van een lockdown

https://www.succesboeken.nl/api/mailings/wk2051-18dec/5-CorbettOverLockdown-onderti-9min.mp4